Neden SAFFET KAYA?

Bir ismin bir memleket ile birlikte anılıyor olması bir hayli zordur. Bir yetki, bir makam değildir ismi kuşaktan kuşağa aktaran… 

İsminizin önüne eklenecek her ne olursa olsun insan olmanın gerektirdiği vasıflarını benliğinizde taşımıyor ve halka yansıtmıyorsanız çok çabuk unutulur tarihin çöplüğüne vefasızlığınız hatta hainliğiniz ile atılırsınız. 

Hazreti Ömer diyor ki; Kişiliğini makamdan alanlar makamdan sonra kişiliksiz kalırlar.

 Burada önemle vurgulamak isterim ki, Sn. Saffet KAYA’ nın şu an gönüllerden başka bir makamı yoktur. Bundan önceki makam ve yetkilerini memleketi için layıkıyle kullanmış kendi deyimiyle memleketinin hizmetkarı olmuş, ömrünü memleketine ve insanlarına adamıştır ve halen tatil nedir bilmeden, gece gündüz bitmez bir enerji ile bir kere olsun öf demeden insanları dinlemekte, isteklerine çare aramakta, oysa ki Dünyayı gezmek, torunlarıyla vakit geçirmek varken..

 Tarifi imkansız bir memleket sevdası çoğunluğumuzun içinde vardır. Kimi uzaktan özlemle sever, kimi güzellikleriyle sever, ben Ardahan’ımı iyisiyle kötüsüyle her yanı ve anıyla severim. Resmi anlamda memleket çalışmalarına başladığımda herkesi tanıma fırsatım oldu. İsimlerini duyduğum ama karşılaşmadığım insanlarla karşılaştım. Kişiler hakkında önyargılı olmayı tasvip etmeyen biri olarak hiç birine önyargıyla yaklaşmadım,  çoğu insanın hakkımda ki önyargılarını dahi hoşgörü ile  karşıladım. Sizler de bilirsiniz ki  kimsenin adını kullanarak bugüne kadar bir yazı yazmadım. Yaşamadığım hissetmediğim bir şekilciliğe başkaları gibi asla kapılmadım. Doğruluğuna inanmadığım hiç kimsenin yanında da durmadım. İyi ki de durmamışım. Tanıma ve anlama sürecim tamamlandığında herkesi, aklımın terazisinde tartıp kimin yanında durmam gerekiyorsa orada durdum...durduğunuz yeri açık yüreklilikle söylemek, nerede duracağınızı net olarak  belirlemeniz gerekiyor. 
İşte o zaman sorarlar size de… Neden Saffet KAYA ?
Neden mi onun yanındayım...anlatayım...
 
Siz,  halkın gücü ile bir yerlere gelir, belli bir kesimi kayırır sonra da  ulaşılmaz olursanız, o yüzden Saffet KAYA...

Siz, insanlara sözler verip o sözleri tutmazsanız, o yüzden Saffet KAYA...

       Siz,  kibir abidesi olur insanların telefonlarına cevap vermezseniz, uzak yoldan Ankara ya gelenlere randevu nasıl alınacağını tarif ederseniz o yüzden Saffet KAYA...

       Siz, yanınızda sağlam duran, sizin için çalışan insanlara vefasızlık ederseniz, O yüzden Saffet KAYA...

        Siz, o bizden,  şu benden değil diye insanları ayrıştırırsanız işte o yüzden Saffet KAYA....

        Sıralamakla bitiremediğim olumsuzluklarınızla siyahsınız ve sizin  karanlığınızın karşısında olduğu gibi, insanlığıyla, aklığı ve harbiliği ile duran bir  Saffet KAYA var. Arkasında sesli bir çoğunluğuyla bizler yani  halk, sessiz bir  çoğunluğuyla da anında, kapısında menfaat için durduğunuz kapıdan saf değiştirecek sizler de varsınız...Saffet KAYA' nın karşısında durabilelecek olanı henüz görmedim...arkasından  ahkam kesip karşılaştığında hesapları uğruna dilinden bal damlayanları ise çok gördüm...

 Herşey bir yana bilinen odur ki; Sn. Saffet KAYA’ nın telefonu, makamı asla ulaşılmaz değildir.  Millet vekili olduğu dönemlerde TBMM girişine verilen talimat ise şöyleydi: Sn. Vekilimiz Saffet KAYA ile görüşmek için gelenler randevusuz kabul edilecektir. Bu ezber bozan durumun aksine  Ardahan’ dan  gelip de Milletvekili tarafından kabul edilmeyen, dinlenmeyen çok kişi  var. Hatta halkın telefonlarına cevap vermeyen kibir abidesi millet vekilleri yok mu elbette olmuştur.

 1995 yılı Sn Saffet KAYA  milletvekili adayı olduğunda bir köye gider, Hiç beklemedikleri anda onu karşısında gören köylü “ Oy istiyorsun tamamda sende diğerleri gibi yapacak mısın, Ankara’ ya gidip bir daha gelmez, kapımızı çalmazsın” diyor. Ve Sn. Saffet KAYA ve orada bulunan köylülerle beraber bir karar alırlar. Köylülerimiz yumruğu masaya koymuştur bu kararla. Her üç ayda bir köye mutlaka köye vekil gelecek, dertler dinlenecek. Sn. Saffet KAYA Millet vekili olur, çalışmaya başlar,   Ankara- Ardahan arası mekik dokur  ve köylere ziyaretleri devam eder. Aynı köye yine yolu düştüğünde Köylüye dönerek şöyle der “ Size verdiğim bir  sözü tutamadım. Size 3 ayda bir geleceğim dedim ama 15 günde köye gelir oldum”. Gülüşürler, onu bağrına basan insanlarıyla vedalaşarak 15 gün sonra görüşmek üzere ayrılırlar.
 Dünleri bugün için  yokladığımda babamın anlattığı bir anıyı hatırlarım.Posof un Süngülü köyüne gider Saffet KAYA, 16-17 yaşlarında bir genç koşarak yanına gelir “ Dedem sorda gel dedi “ der  genç “ Siz gerçek Saffet KAYA’ mısınız? “ Evet” der “ Deden nerede” der ve yanına giderler. 75 yaşında olduğunu söyleyen dedenin elinden öpen Saffet KAYA “ Neden şaşırdın dedem “ der. Dede de ” Oğlum der buralara böyle habersiz, rey zamanı olmadan gelen  gerçek mi olur, Allaha şükür bugünü de gördük. “ der.
 Vefa gördüğünüz insanlar inadına gerçektir ve saygıyı fazlasıyla hak ederler.  Meselenin özü  bizim hak etmeyen insanlara fazlasıyla değer veriyor olmamızdır. Birde önemle belirtmek isterim ki, insanların çizgisi, kararlılıkla ifade edebildiği kaliteli karakter sahibi olması çok çok önemli. Aman bir gün işim düşer diye fır fır dönmenin, yağlar ballar ile yola düşmenin bir alemi yok değil mi?  
  Neden Saffet KAYA? 
Kapısı sonuna kadar açıksa, bir sıkıntınızda rahatça ona  ulaşabildiyseniz, hastanız olduğunda herkesten önce yardıma o koşuyor, imkanlarını seferber ediyorsa, devletin imkanlarından değil kendi imkanlarını sunuyorsa, maddi durumu iyi olmayan çocukları okutuyorsa, 27 sivil toplum kuruluşu resmi olarak onu Onursal Başkan yapıyorsa,  kibirden ,cimrilikten,  riyadan, hasetten gazaptan, mal ve makam sevdasından uzaksa,  insan için insan oluyorsa…..

İşte o yüzden Saffet KAYA..!!

Birde üçü beşi geçmeyen aklı evvelere nasihatım olsun...

Durduğu yerde duramayanlar olmuş..
Herkesi kendi gibi görenler olmuş..
İşine geldiği yerden gizli gizli  medet umanlar
kafasını kuma gömüp görmediğimizi sananlar
dönüp dönüp hepsi birden fırıldak olmuş..
Mesneviyi oku da gel...
 Farabi ne demiş  hele sen bir  düşünde gel..
çok biliyorum deme.oku.sürekli öğren..
benim yollarımdan geç, okuduğum mekteplerde oku
kendine aynada iyice bir bakıp da gel...
Safını saf sanıp böbürlenme..
Kibirini yen...
insan ol, adam ol, harbi ol..
kendini kendinde bulunca bir zahmet... 
Safını ben gibi seçip de  gel..