Çınar Olup Güneşte Yanana Gölge Saffet Kaya

Cümlelerime hepimizin ismi zikredildiğinde saygı duyduğu yaşantısının üstünden on asıra yakın geçmesine bu topraklara (ki bu topraklar; yürekleri yoksulluk, çile, gözyaşı ve hatta daha nice boran ile yanmış anaların diyarı Anadolu) ayak basmamasına rağmen yüzlerce yıldır gönül dünyamızı aydınlatan Hoca Ahmet Yesevinin siyaset üzerine önemli öğretilerinden biri ile başlamak istiyorum; “Halkı sev, güneşte gölgesi, soğukta kaftanı, kıtlıkta ekmeği ol.”    

Milat kabul edilen Hz. İsanın doğuşundan da evvel dünya sahnesinin başrolünde yer alan milletimizin binlerce yıllık devlet geleneği ve toplum töresinin en güzel özetlenmiş halidir Yesevinin öğretisi lakin ne acıdır ki bu aziz millet binlerce yıllık tarihine rağmen bu öğreti üzerine olanlara çok az tesadüf etmiştir. Daha da üzücü olanı ise tesadüf ettiklerinin de bir çoğunun ya kıymetini bilememiş yada hiç fark edememiş dolayısıyla ne kendisi için ne de torunları için bu kimselerden istifade edememiştir.

Millet olarak içinde bulunduğumuz bu dertli çağda bu kana doymaz coğrafyada Yesevi öğretisi üzere siyaset yapanları arayıp bulmak, onlara yoldaşlık etmek bizim tarihi vazifemiz ve hatta torunlarımıza karşı bir ödevimizdir. İşte tamda bu noktada şerefli milletimizin bir ferdi olarak, Serhat eli Ardahana Ardahanlıya başta olmak üzere bütün memlekete kapısını açıp ocağına buyur edip kendi damından bir kimse gibi derdi ile dertlenen derman arayan bir adam tanıdım.

Bu adam ki sevdiği halkından olanlardan kimseyi ayırmadan, ayrıştırmadan yeri geldiğinde kendi ekmeğini bölerek ve hatta ekmeksiz kalmayı göze alarak bir çınar olup güneşte yanana gölge olmaya çalışan Saffet KAYA’dır vesselam.