Soğuk Memleketin Sıcak Yüreği Saffet Kaya....

Ben soğuğun başkenti Ardahan’ın Göle ilçesinde doğdum. Bizim oralarda kış çetin geçer.

Soğuğu iliklerinize varana dek hissedersiniz. Ama bazı insanlar vardır kendini memleketine adamış, 
memleketi, insanı için kendi hayatını geri plana atarak canla başla hizmet götürmek için uğraşmış, bir 
nebze bile olsa içinizi ısıtmaya baş koymuştur.

Evet; sizin de anladığınız gibi sohbeti ile yürekleri ısıtan, 
babacanlığı ile huzur veren, siyasetin sıcak yüzü Saffet Kaya’dan bahsediyorum. 

 Saffet Kaya Ardahan’ın doğurduğu vefakâr evlatlardan biri ve belki de en önemlisi. Vekillik dönemi 
benim çocukluğuma denk gelmiş olsa da yine de memleketi için, insanı için yaptıkları hep 
konuşulmuştur evimizde.

Herkesin hayatına bir şekilde dokunmuştur Saffet Kaya. Dil, din, ırk ayırt etmeksizin bütün memleketine ve hatta ülkesine adamıştır kendini.

Ardahan coğrafyası itibari ile birçok ırkı barındırmaktadır. Kürtler, terekemeler, aleviler, Türkler ve sayamadığım birçok ırk ve dinmensubu yıllarca kardeş olarak yaşamıştır.

Her kim Saffet Kaya’nın kapısını çalarsa asla boş 
dönmemiştir. Çünkü kocaman yüreği ve hiç bitmeyen memleket sevdası her zaman hizmet götürmeye itmiştir onu. Günümüz siyasetçilerinde; bana oy vermeyene hizmet yok algısını görmekteyiz.

Fakat Saffet Kaya öyle mi? Hemen cevaplayayım hayır değil. Seçim zamanı kendisine bir tek oy bile çıkmayan köylere su, altyapı ve yollar yaptırmış herkesin derdi ile birebir ilgilenmiştir.

'Acı duyabiliyorsan, canlısın. Başkalarının acısını duyabiliyorsan, insansın.' Demiştir Tolstoy işte bu sözün 
vücut bulmuş halidir Saffet Kaya. Hep başka insanlara yaptığı iyiliklerden, hizmetlerden bahsettim. 

Benim aileme de dokunmuştur sıcak yüreği ile.

Ardahan’da iş bulmanın zorluğunu belki bilmezsiniz 
ama biz oranın insanı olarak çok iyi biliriz. Saffet Kaya benim abimi ekmek sahibi yapmış ve ailesini kurmasına vesile olmuştur.

Bu belki onun için küçük bir olay olabilir ama bizim için çok büyük birşeydir.

Namerde muhtaç olmadan kendi ekmeğini kazanmak dünyanın en güzel duygusudur.

Ve bu duyguyu abime yaşattığı için her zaman büyük minnet duyarız kendisine. 
 

Siyasetçilere ulaşmanın hep çok zor şey olduğunu gördüm ben. Kendi memleketimin vekiline ulaşıp 
bir derdimi anlatmak hep çok zor olmuştur. Ama Saffet Kaya bu algıyı da yerle bir etti.

Hemen anlatayım; benim abim hastane işleri dolayısı ile Ankara’ya geldi. Ve gelir gelmez; ‘ben Saffet Kaya’yı 
ziyaret etmek istiyorum’ dedi. Ben de gülerek; ‘yapma abi ulaşmamız çok zor olur hiç uğraşmayalım’dedim.

Ama abim; ‘hayır Saffet Kaya o bildiğiniz siyasetçilere benzemez, memleketine ve insanına ayıracak vakti hep vardır’ dedi. Ve sonra sayın vekilimi aradı. Ertesi güne randevu almıştı bile.

Biz ofisine vardığımızda bizi kapıda karşıladı. Ve öyle güzel ağırladı ki, bizi düşünen insanlarında olduğunu 
hissettirdi bana. Daha sonra derdimizi dinleyip tekrar bizi kapıya kadar yolcu etti. İşte ben o zaman 
anladım ki küçükken duyduğum ve bir şehir efsanesi sandığım Saffet Kaya gerçekmiş. Makam, mevki 
ne olursa olsun başkalarının derdini kendi derdin sayıyorsan işte o zaman insansın demektir. Ve Saffet 
Kaya bunu o kadar güzel anlattı ki bana içimde ölen umutlar tekrar yeşerdi.

Benim gibi birçok vatan evladının da umudu olmuştur. Yaptığı iyilikler hizmetler hiç bitmiyor. Vekillik zamanında maaşına dokunmayıp, yardıma muhtaç öğrencilere burs verdiğini ve hala da bu burs programını devam 
ettirdiğini öğrendim.

Okumanın ne kadar kıymetli bir şey olduğunu bildiğim için böyle bir hizmet veren birinin olduğunu bilmek ve onu yakinen tanımak beni gururlandırdı.
 

Onu kelimeler ile anlatmak, yaptığı hizmetleri sayfalara dökmek imkânsız. Ama onu tanımak ve 
mangal gibi yüreğini hissetmek ise sadece bir telefon kadar yakın.

Ardahan’lı olsun olmasın kim onu ararsa, kim ondan medet umarsa hiçbir zaman eli boş dönmemiştir. Ve ne mutlu ki bana Sayın Saffet Kaya’yı yakından tanıdım ve hayatıma dokundu. Umarım herkesin hayatında böyle bir kahramanı olur.
 

Ardahan’ın vefakâr, cefakâr evladı Saffet Kaya’ya saygılarımla…