İnandığın Yoldan Asla Vazgeçme

Hayat, güzelliklerin içine acıları da saklayacaktır. Yuvarlanacaksın yüreğinin yokuşlarından. O zaman bil ki yuvarlandığın yer, yine yüreğinin yamaçları olacak. Savrulacaksın, rüzgârda sendelleyeceksin ayakta zor dururken ve yine kendi ellerinle çekip alacaksın kendini bulunduğun yerden. Asla vazgeçme.

Ne düşüneceğini bilmediğin zamanlarda bir çıkış arayacaksın. Uzanacak ellerin, arayacak seni oradan kurtaracak birilerini. Ama bil ve düşün. Sen olmazsan, karşındaki de olmayacak. Sen olmazsan, yaşam da olmayacak. Sen, gerçeksin. Asla vazgeçme!...

Hayâl kırıklıkların, ilmek ilmek güvensizlik ağlarını örecek etrafına. Zamanla öğreneceksin güvensizliğin içinde güveni nasıl keşfettiğini. Ancak yolun sonunda anlayacaksın kaybettiklerinin sana neler kazandırdığını. Asla vazgeçme!...

Bazen kendin dışında bir başka sen dökülecek dudaklardan: "Bu, ben miyim?" diyeceksin. Ancak bu soruyu sorduğunda bileceksin; sen, kendi yüreğinin söylediği gibisin. Bir başka dilden kendini onaylamayacaksın. Bu şekilde göreceksin kendini bir başka aynadan. Yani sen, ayakta kalmayı öğreneceksin. Asla vazgeçme!...

Her günün yeni bir güne gebe olacak. Senin için hazırlanan mûcizenin sancılarını çekeceksin. Boş bir çerçevede şekilleneceksin. Her bir çizgi, seni yaratacak. Kendi ellerinle bir başkası, sana şekillenmen için yardım edebilir; ama asla senin kendine verdiğin şekli sana veremez. Asla vazgeçme!...

Bazen kırılacak hayâllerin, ezilecek duyguların. Zamanla kızmamayı öğreneceksin. Geleni şükrânla kabul edip gidene dur demeyeceksin. Yani olgunlaşacaksın. Sevmeyi hak ettiğin kadar sevilmeyi de hak ettiğini anlayacaksın. Asla vazgeçme!..

İnanıyorsan, inandıklarına sahip çık. Engeller olacak, yorulacaksın. Zamanla imkânsız olanın sadece zaman alacağını, ama asla imkânsız olmadığını anlayacaksın. İnanıyorsan, inandığının imkânsız olduğunu kabul ettirme kendine. İnancın ile sarıl yüreğine; ama, ama.

ASLA VAZGEÇME.