Her Renk, in Bendeki Manası

Ne zaman hasret dolu bakışlarımızla boşluğa dalsa gözlerimiz, düşündüğümüz birileri var demektir. O an yanınızda olmasın, belki de söylenmemiş sözlerinizi o an ona aktarmayı istersiniz. Bir özlem büyütürsünüz içinizde. Size tanıdık olanlara anlatamadığınız tüm düşüncelerinizi paylaşmayı istediğiniz bir duyguya ya da anlaşılmaya ya da sizi saplanıp kaldığınız anlatılmamış kelimelerde bulacak bir paylaşıma ihtiyaç duyarsınız.

İşte o anlarda anlam veremediğiniz bu hissel anlatım, gözlerinizin daldığı yerde sizi farklı bir zamana ve derinliğe iten okyanustur.

MAVİ’DİR.

Bazen, bir sevda büyütürsünüz içinizde.

Bu, sizsinizdir. Tüm düşüncelerinizden arınmış yalnızlığınızı paylaştığınız, her zaman yanınızda olduğunu ve sizi hiç bırakmayacağını bildiğiniz kendi sevdanızı büyütürsünüz. Sizi yanıltmayan, hiç aldatmayan, ne söylerseniz sükûnet içinde sizi dinleyen, içinizdeki sevgi duvarını her gün sizle birlikte sabırla ören ve sizi çirkin olan her ne varsa ondan koruyan içsel hazinenizdir.

En sevdiğiniz rengi verirsiniz ona, yüreğinize nakış nakış işlersiniz özünüzü.

MOR’DUR.

Birgün sevdiklerinizden ayrılma korkusu kapladı mı hiç içinizi?

Çok sevmeye korkarsınız. Hatta duygularınızı kısıtlı kullanma gereği duyarsınız ister istemez. Çok severseniz. Kaybetme korkusu taşırsınız düşüncelerinizde. Onunla geçireceğiniz dakikalara bir de onsuz geçireceğiniz dakikaları eklersiniz ve bir saksı toprak hazırlarsınız yüreğinizdeki en çok güneş gören yere tek bir tohum ekersiniz. Birgün açmasını beklediğiniz çiçeğin rengi;

SARI’DIR.

Kendi hayâllerimiz vardır. Sadece bize ait zamanımızda.

Tüm sorumluluklardan uzak, yalnız kaldığımızda bize başka bir dünyanın kapılarını açan hayâllerimiz. "Ben, hiç hayâl kurmam." diyenlerin bile gizli kalmış köşelerinde hayalleri vardır. Yok diyorsa da; ben, inanmıyorum!

Hayâller, bizi geleceğe hazırlayan en güzel senaryolarımız. Çok seviyorum onları.

Geçmişimize baktığımızda, işte hayâlim gerçekleşti dediğiniz anlar çok vardır.

O zaman hayâlleri gerçekleşmesi adına kuralım. Bir gül fidanı ekelim hayâl bahçemize. Birgün gelir bir tomurcuk verir.

PEMBE.

İmkânsızlarımız vardır bir de.

İmkânsızlaştıkça inatla siyah olan her şeyi beyaza çevirdiğimiz.

Kışı yaratırsınız içinizde; üşütse de dondursa da tüm düşüncelerinizi, size sadece duymak istediklerinizi söyler tüm benliğiniz. Duymayı istemediğiniz her şeye sağır edersiniz kendinizi ve tek tek yağdırdığınız kar tanelerinin altına saklarsınız imkansız olanları.

Ve bir damla gerçek ile değişir yaşam. Beyazın üzerine düşmesiyle kış gider, beyaz erir ve imkânsız olan ne varsa onlar da.

SİYAH’TIR.

Aşkın dünyadaki en büyük enerjilerden biri olduğunu biliyor muydunuz?

Aşk deyince, birçok kişinin aklına hep acı gelir. Oysa aşk, acı çektirdiğinde bile bizi her zaman bir üst benliğe yükselten bir duygudur.

Aşk dediğimizde aklımıza hep iki kişilik aşklar gelir. Aslında kainat, başlı başına bir aşktır, görmesini bilene. Bazen aşk, sevginin abartılmış hâli mi diyorum kendimceJ.

Kimi insan, doğaya aşıktır. Kimi, sahip olmayı istediği her şeye; kimi, ailesine aşıktır. Kimi, sadece kendine; kimi, sevgiye aşıktır. Kimi, bir bütün oluşturur görebildiğimiz her şeyin sahibi Rabbine. Ama yine de yol, aynıdır. Hepsi de acıdan geçer. Hiç unutmuyorum, küçük bir çocukken hiç tanımadığım ama çok sevdiğim bir hayel kahramanımı özlediğimde ağlardım. Bu, bana çok acı veriyordu. Benim içimdeki aşk, hayelimdi . Bugünse gözyaşı neredeyse meleklerin de orada olduğuna inanıyorum ve sevdiklerimizin bize bir damla gözyaşı kadar yakın olduğuna.

Bana göre aşk; yolları ayrı, ulaşması engelli; ama imkânsız olmayan renktir.

KIRMIZI.

Bir doğma zamanı vardır, bir de ölme zamanı.

Ölümü düşündüğümüzde, içimizi hep bir kara bulut kaplar.

Soğuk bir duygu ölüm. Ölümden korkmak yerine öldüğümüzde nereye gideceğimizden korksak, o zaman belki de daha iyi hizmet verirdik yaşadığımız dünyaya. Kötü ve iyi yanımız "ying" ve "yang" dengesi gibi. Ben, insanların isteyerek kötülük yaptığına inanmıyorum. Herkes, kendine göre haklı bir nedenle gerçekleştirmiyor mu eylemlerini? Sevgi içinde büyümemiş bir çocuk, bilmediği sevgiyi karşısındakine nasıl verir? Merhamet edilmemiş birinden de merhamet bekleyemeyiz. Bu yüzdende yaşarken kızdığımız yargıladığımız görüntüye kapılıp isyan ettiğimiz her olay, bizi geliştiren etkenler. İçindeki sırrı bilemeyiz. Ölümü yaşamamış biri de ölümü bilemez.

Tüm karmaşalıkların içinde bütün renklerin karışımıdır ölüm.