Henüz Yeni Merhaba Dediğimiz Ramazan

Şükür kavuşturana!" diyerek ayların şâhına "merhaba." dedik. Evimize buyur ettik. Bu değerli ve yılda sadece bir kere gelen misafirimizi lâyıkı ile ağırlayabilmek için de; evimizin yaramaz çocuğu "nefsimizi" bir odaya kilitledik. Bağırıp sızlanmalarına da kulağımızı tıkadık.

Ramazan gelirken, beraberinde olmazsa olmazı eski Ramazanları da getirir. Gözlerimiz, yıllarca uzaklıktaki mesafelere dalar gider. Burnumuzda bir sızı, damağımızda buruk bir tat oluşur. Her sohbet meclisinde illâki de bir eski Ramazan-yeni Ramazan muhabbetleri kurulmadan geçilmez. Hal böyle olunca, benim de kendi çocukluğumun Ramazanlarına ait anılarım, zihnimin bir köşesinden çıkıp kelimelerimde tekrar hayat bulmaya başlıyor

İlk oruç tuttuğum zamanları hatırlıyorum; küçücüktüm. 6-7 yaşlarındaydım sanırım. Büyüklerimizin "tekne orucu." dediği yarım günlük alıştırma turlarının ardından babam, birgün güzel bir teklifte bulunmuştu: "Eğer orucunu tam gün tutarsan, akşam geldiğimde onu senden satın alacağım." Elbette çok heveslenmiştim. Akşama kadar orucumu tuttum. Akşam olunca da koşarak babamı kapıda karşıladım ve ona orucumu tam tuttuğumu söyledim. Bana; "O zaman al işte sana orucunun karşılığı: Tam gün tuttuğun sürece bakkaldan ne istersen alabilirsin, sınır yok." dedi. Yani kuzuyu kurda emanet etti. Bende bakkalı ihyâ etmiştim.

Geceleri annemim yaptığı mayalı ekmeklerin kokusu ile sahura uyanırdım, şimdiki gibi davulcu yoktu. Gecenin bir yarısı kalkıp yemek yemek, çocuk aklımla bana çok eğlenceli gelirdi. Köyümüzde Kahraman dedenin Sabah ezanlarını dinlemek için dışarı çıkardım çünkü çok hoşuma giderdi alışkanlığım da yine çocukluğumdaki ramazanların bana bir hediyesi

Sahur vakti gelene kadar babam, bize dini kıssalar anlatırdı. Şu,Hz. Süleyman'a "Beni Hindistan'a gönder!" diyen adamın hikayesini ilk babamdan duymuştum. Hani adam, Azrail'i görüp de kendisine bakışından korkar ve koşarak Hz. Süleyman'a gelir. "Rüzgâra emret de beni Hindistan'a gönder. Azrail'i gördüm. Bana çok kötü bakıyordu. Galiba canımı alacak." der. Adamın isteğini yerine getirir Hz. Süleyman. Bir süre sonra da adamın Hindistan'da öldüğü haberini alır. Hz. Süleyman, Azrail'e neden adamcağıza öyle korkutucu baktığını sorduğunda da Azrail; "Çünkü bana onun canını Hindistan'da almam emrolunmuştu. Neden Hindistan'da olmadığına şaşırmıştım. O yüzden öyle bakıyordum." der. Tabii bu, şöyle bir özet anlatımı. Yani bu da ne demek oluyor: Bazen insanlar, kaderinden kaçarken aslında ona doğru koşabiliyorlar demek ki.

Bir başka hatırladığım kıssa da yine Azrail ve bir adam hakkında: Adamın biri, ölümden çok korkarmış (korkmayan var mı ki?) Ama öyle böyle değil! Gün gelip Azrail kapısını çaldığında ona yalvar yakar olmuş: "Ne olur, bana biraz daha zaman ver! Henüz öteki dünyaya hazırlık yapacak vaktim olmadı. Eğer sen, biraz zaman tanırsan, ben de var gücümle Allah'ın huzuruna lâyıkı ile çıkabilmek için hazırlık yapar, ibadetlerimi tamamlarım." demiş. Azrail de; "Tamam." demiş. Ama adam, son bir hamle daha yapmış ve demiş ki; "Yalnız, lütfen gelmeden önce bana haber ver, olur mu?" demiş. Azrail, bu isteğine de "Tamam." demiş. Aradan yıllar akıp gitmeye başlamış. Adam, tabii ki Azrail'i atlatmış olmanın rahatlığıyla hayatına devam etmiş. Yıllar, öylece akmaya devam ederken, kimi zaman sokağından, kimi zaman oturduğu mahalleden ya da akrabalarından insanlar, tek tek ölmeye başlamış. Gün gelmiş, Azrail, adamın kapısına tekrar gelmiş. Tabii adam, büyük bir paniğe kapılmış. Çünkü nasılsa Azrail, gelmeden önce haber vereceği için hep son âna kadar rahat davranmış ve hiçbir hazırlık yapmamış öteki dünya için. Hemen yüzsüzlüğü ele alıp; "Hani gelmeden önce haber verecektin? Bak, yine beni aniden hazırsızlık yakaladın." demiş. Azrail, de: "Hayır! Ben, sana gelmeden seneler önce haber verdim. Senelerdir sokağından, mahallenden bir sürü arkadaşın, akraban öldü. Birgün sıranın sana da geleceğini ben sana haber verdim; ama sen anlamamışsın." der ve adamın canını orada alır. Sanırım bu kıssanın ne demek istediğine dair ayrıntılı bir açıklamaya gerek yok, öyle değil mi???

Bu ve buna benzer pek çok anım var Ramazan'a dair ve eminim ki pek çoğunuzun da unutulmaz güzellikte Ramazan'a dair anılarınız vardır. Diliyorum ki henüz yeni merhaba dediğimiz bu Ramazan da sizlere ve hepimize unutulmaz güzellikte izler bırakarak yer edinir hayatımızda.